ارسال پاسخ

imbpa.com حاج ناصر جنتی، مدیرعامل گروه گیتی پسند درگذشت/ بیوگرافی ۲۰ مرداد ۱۳۹۹ ۰۱:۵۱
به گزارش روابط عمومی انجمن تولیدکنندگان مستربچ و کامپاند ایران، حاج ناصرجنتی صنعت گر بزرگ استان اصفهان و مدیرعامل گروه صنعتی گیتی پسند امروز یکشنبه 19 مرداد 99 دار فانی را وداع گفت.

به گزارش روابط عمومی انجمن تولیدکنندگان مستربچ و کامپاند ایران، حاج ناصر جنتی صنعت گر بزرگ استان اصفهان و مدیرعامل گروه صنعتی گیتی پسند امروز یکشنبه 19 مرداد 99 دار فانی را وداع گفت. 

انجمن تولیدکنندگان مستربچ و کامپاند ایران مصیبت از دست دادن این چهره کارآفرین و اخلاق مدار را به جامعه صنعت کشور به ویژه مجموعه گیتی پسند و کیمیا جاوید سپاهان تسلیت عرض می نماید. 

ناصر جنتی کیست؟

وی متولد 1326 در اصفهان می باشد. در یک خانواده نسبتا  پرجمعیت به دنیا آمد. اصالت وی به آباده شیراز بازمی گردد.

در آن زمان تحصیل چندان متداول نبود و ناصر هم مانند بیشتر کودکان آن زمان، همزمان با تحصیل مشغول به کار شد.

تا مقطع راهنمایی درس خواند اما بعد از آن با سختی های معیشتی که در آن زمان وجود داشت، به اجبار ترک تحصیل کرد و مشغول به کار شد.

از آنجاییکه قبلا در مغازه برادرش کار می کرد و علاقه زیادی به کار داشت در سن حدودا 14 سالگی توانست یک آبگرمکن بسازد. بعد از چندی به یک مغازه فلزکاری در بازار رفت و شروع به ساخت درب و پنجره، فایل و کشوهای فلزی نمود.

با شایستگی هایی که از خود نشان داد  در سن 17 سالگی ده کارگر تحت نظر ایشان مشغول به کار بودند.

 

شناخت توانمندی ها

توانمندی آقای جنتی چنان بود که صاحب کارش حاضر شد برای حفظ او که سرپرست کارگاهش بود، معافی اش را بگیرد و او را از رفتن به سربازی منصرف کند.

در سال 1347 و در همان اوایل تاسیس کارخانه ذوب آهن، به همراه دو برادر خود به استخدام کارخانه ذوب آهن درآمدند.

و سرپرست یکی از کارگاه های ذوب آهن شد و توانست در آن جا تجربه های بسیار گرانبهایی بیاندوزد.

در سال 1350 از ذوب آهن استعفا داد و به پیشنهاد یکی از دوستانش به ساخت تابلوهای برق روی آورد و برای شرکت توزیع برق، تابلوهای فشارقوی و فشارضعیف می ساخت. در همان سال، ازدواج کرد و در خلال تولید تابلوهای برق، وارد تجارت ساختمان شد.

با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان نیروی فنی به همراه برادرش، به عنوان تعمیرکار رادیاتور ماشین به جبهه اعزام شد.

 

تاسیس اولین کسب وکار

بعد از جنگ، کارخانه ای به نام فولاد سابان تاسیس کرد. بعد از چندی با درخواست مسئولان وقت و به علت کمبود خمپاره، شروع به تولید خمپاره های 81 میلیمتری نمود. بعد از جنگ نیز به کار ماشین سازی مشغول شد و با اعلام صنایع سنگین، شروع به تولید ماشین های 3متری کردند. سپس به همراه یکی از دوستان خود به نام آقای وعیدی، شرکت گیتی پسند را تاسیس کردند، که به تولید خازن، لوله های سبز و محصولات دیگر ساختمانی پرداختند.

توسعه کسب وکار

حاصل مطالعات، آزمایشات و تولیدات مجموعه در این سال ها، ایجاد و آغاز به کار سی و هشت واحد تولیدی در صنایع واسطه‌ای و پایین‌دستی، با توجیه فنی و اقتصادی مناسب و راه‌اندازی و تجهیز هفت مرکز تحقیقاتی دیگر شامل انرژی، متالوژی، ساختمان، شیمی، مکانیک، معدن و کشاورزی می‌باشد.

نتیجه بررسی‌های مراکز تحقیقاتی و فعالیت کارخانجات، تولید و عرضه بیش از بیست نوع محصول با برترین کیفیت و مناسب‌ترین قیمت به بازار است، محصولاتی که گواهینامه‌ها و استانداردهای ملی و بین‌المللی لازم را دریافت کرده و این فرصت را برای گیتی پسند فراهم آورده اند تا با محصولات مشابه در بازارهای داخلی و خارجی رقابت کند.

گیتی‌پسند سال‌ها قبل با تولید لوله و اتصالات تک لایه آذین لوله و پنج‌لایه نیوپایپ، پای در بازار صنعت تاسیسات کشور گذاشت. حضوری که همواره نقش موثری در تغییر و اصلاح مدل‌های اجرایی در این صنعت داشته است. کمی بعد از آذین‌لوله و نیوپایپ، دیگر برندهای این گروه صنعتی متولد شدند و هرکدام مجموعه ای از محصولات پایه و کاربردی را به بازار مصرف ایرانیان عرضه داشتند. کیمیاجاوید، سپهرفوم ، FLXT ، نیوفلکس ، SGP ، RSN ، دیناپلیمر ، نانوکیم ، گیتکو و نیووارم سایر برندهای تجاری گیتی پسند هستند که محصولات آن‌ها در صنایع نفت و پتروشیمی، پلیمر، ساختمان، خودرو و... شناخته شده است و به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در خانه و زندگی اغلب مردم ایران حضور دارند یا اینکه ماده اولیه تولید محصولات بسیاری از واحدهای تولیدی در کشور شده اند.

یکی از محصولات ساختمانی که شرکت گیتی پسند وارد بازار ایران کرد، لوله سبز پلیمری بود که جای لوله های آب گالوانیزه را گرفت و بازخورد بسیار خوبی میان مردم داشت.

 

فرمول موفقیت آقای ناصر جنتی :

  • با کار کم نمی توان به موفقیت رسید.
  • تلاش و پشتکار خستگی ناپذیر
  • پرداختن به علایق و جنگیدن برای رسیدن به اهداف
  • داشتن برنامه ریزی و منظم بودن در کارها

 

برگرفته از برنامه فرمول موفقیت نهایی (سبک زندگی 500 نابغه اقتصاد و مدیریت ایران)

 

اخبار مرتبط

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد
مهدی سه شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ ۰۰:۵۳
سلام . تسلیت می گم . اینقدر این انسان شریف بود ، اینقدر تو حرام و حلال دقت داشت که من فکر کنم بغیر از فرشتگان الهی ،۱۲۴ هزار پیغمبر هم روح ملکوتیشو تا طبقه هفتم بهشت مشایعت کردند پاسخ دادن
شیلا اولیاء سه شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ ۲۳:۳۳
حاج ناصر جنتی دایی مادر من مرد بسیار مهربان و بزرگی بود خدا رحمتش کند. پاسخ دادن
پرسنل گیتی پسند چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۹ ۱۰:۳۵
حاج آقا ناصر با رفتنشون شک بزرگی به مجموعه وارد کردند ایشون تمام دغدغه شون اشتغال جوانان بود و تا جایی که در توانشون بود به غشر ضعیف و کارگر کمک میکردند خداوند رحمتشون کنه پاسخ دادن
کمال رستمی چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۹ ۱۲:۴۱
عرض تسلیت به خانواده داغدار این بزرگ مرد انشالله با حضرت علی هم نشین باشند از خداوند برای خانواده ی مرحوم صبر خواستارم پاسخ دادن
ولی اله ابراهیمی چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۹ ۱۶:۲۹
خداوند روحش را شاد کند من بسیار متاثر شدم چون ایشان را از نزدیک میشناختم بسیار انسان متواضعی بود روحش شاد پاسخ دادن
ناشناس پنجشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۹ ۰۰:۴۰
خدایت قرین رحمت دارد پاسخ دادن
سید علیرضا حسینی جبلی پنجشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۹ ۲۰:۰۸
باسلام خدا رحمت کنه حاج ناصر جنتی. را. ،فروغ چنین افراد زحمت کش و کارآفرین واقعا برای صنعت و اقتصادر ایران. ضربه بزرگی است. به امید ادامه راه ایشان. برای همه ما پاسخ دادن
ناشناس جمعه ۲۴ مرداد ۱۳۹۹ ۱۸:۲۲
پدر صنعت ساختمان ایران بودروحشون شاد پاسخ دادن
احمد چهارشنبه ۵ شهریور ۱۳۹۹ ۱۶:۴۸
از ویژگیهای بارز ایشون سه نکته برجسته تره
اولا ایشون دفتر نداشتن. همیشه کف کارگاه و بین کارگرها بودن.
دوم اینکه به شدت مراقب بودند حقی از کارگر پایمال نشه و رضایت خاطر پرسنل اولویت اول و آخر ایشون بود. پرسنل گیتی پسند صرفا به عشق حاج ناصر متعهدانه کار میکرده اند.
سوم اینکه بسیار مقید بودند که نان رسان باشن. تحت بدترین شرایط اقتصادی ناهار و خدمات رفاهی را تعطیل نکردند. تا کارد به استخوان هم نمیرسید تعدیل و اخراج نداشتند. بدترین کارگر را هم تا میشد فقط جابجا میکردن بین کارخانه های مختلفشون و حتی المقدور نونش را نمی بردند. پاسخ دادن
اعضای انجمن