ارسال پاسخ

imbpa.com فن‌آوری کندسوزسازی در پلی‌اولفین‌های مورد مصرف در صنعت ساختمان ۱۹ آذر ۱۳۹۷ ۱۰:۰۸ facebook twitter Google+
در این مقاله تأخیراندازهای شعله‌ي هالوژن‌دار، که جزو پرمصرف‌ترین مواد کندسوزکننده‌ی پلی‌اولفین‌ها محسوب می‌شوند، تا افزودنی‌های فسفردار و معدنی آبدار شرح داده شدند و به جدیدترین نسل‌های مواد تأخیرانداز شعله شامل نانوکندسوزکننده‌ها نیز پرداخته شده است.

 

چكيده

به طور كلي يكي از مواد قابل سوختن كه امروزه در منازل، اداره‌ها، واحدهاي صنعتي و اماكن عمومي به عنوان عاملي پرخطر جهت ايجاد و گسترش حريق محسوب مي‌شوند، پليمرها هستند. با رشد روزافزون کاربرد پلیمرها در صنعت ساختمان، تلاش برای به تأخیر انداختن رشد و انتشار شعله در این موادِ آتش‌گیر، از طریق به‌کارگیری افزودنی‌های تأخیرانداز شعله، همواره جزو دغدغه‌های فعالین این صنعت بوده است. این مقاله تلاش دارد تا با نگاهی به فرآیند احتراق در پلیمرها عوامل مؤثر در آتش گرفتن این مواد را بررسی نموده و بر همین پایه مکانیسم‌های بنیادینی را، که بر اساس آن افزودنی‌های تأخیرانداز شعله می‌توانند چرخه‌ی احتراق را مختل کرده و سبب کاهش سرعت رشد آتش یا ایجاد خاصیت خودخاموش‌شوندگی شوند، توضیح بدهد. رده‌های مختلف تأخیراندازهای شعله‌ی متداول در پلی‌اولفین‌های مورد مصرف در صنعت ساختمان مورد بررسی قرار گرفته و انواع تأخیراندازهای شعله‌ي هالوژن‌دار، فسفردار، معدنی آبدار و نانوکندسوزکننده‌ها تشریح می‌شوند. در پایان اشاره‌ای گذرا به روش‌های متداول در ارزیابی اشتعال‌پذیری و رده‌بندی مواد پلیمری مورد مصرف در صنعت ساختمان می‌شود، و از روش‌های بنیادین (نظیر اندیس اکسیژن، UL94 و گرماسنجی مخروطی) تا روش‌های عملیاتی-کاربردی روی محصولات نهایی (شامل استانداردهای مختلف اشتعال‌پذیری آلمان، اروپا و آمریکا) مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.

 

واژه هاي كليدي: کندسوزی؛ پلی‌اولفین‌؛ شعله؛ اشتعال‌پذیری؛ تأخیرانداز شعله 

 

برای دانلود مقاله کلیک کنید.

اخبار مرتبط

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد